'L Politeama
Un tempo d Carara t’er ‘l vant
un monument p’r l’architetura
un post, p’r l’op’ra, ‘l bel cant
la musica…’Nsoma la cultura!
P’r queli dla me generazion
t’er un punt d riferiment
al temp, apena bardason
t rapresentav ‘l divertiment.
R’ndopiati al bui di to palcheti
a la namorata a dev’n i basin
con le man…’N zerca d segreti
‘l mus paonaz, e ‘l cor a muturin!
‘L lunedì, col cine e la Rivista
‘n pizonara aier dla confusion!
A s spicodav’n p’r mirar “l’artista”
badar, coperta, sol da un medagion
Ma da qualc’ani t’ha na bruta malatia!
A s ciam “la speculazion!”
Poghi i rimedi!...Nisuna terapia!
L’unica cura!..La prison!
Da dov al ven l’autorizazion?
E p’rcos, chi al dovev controlar
I ha cios i oci… P’r ‘l bagaron?
O p’r ‘l mestier, che i avrè dovut cambiar?
Al so che t t sent sagatat!
Ma p’r piazer!...Non t butar zù!
Anche se ‘n bilich, e svotat…
T sen ‘l ricord dla nostra gioventù
Enzo De Fazio