Do d novembra

‘L camp’sant, i ha pers la pace
la zenta al va, e al ven, tuta ‘n furaz
‘l marm dle tombe, e di forneti
i è  luz’chent, e lustrat al fin!
L’aria, ‘nzà da la matina
al sa d sapon, e d varichina.

P’rcos, ‘l dì di morti
la zenta al v’nirà, tuta ‘n montura
donch, an’ s dovrà fari di torti
passar da sprecisi, e far bruta figura!

A s fa a gara a chi adà ‘l fior pu ross!
‘L pù bel vas, o ‘l lumin pù gross!
Ma d sicur, a ne d far la mafia
che a l’’nteress pù, chi iè… D’là!

A ne cussì, che a s curerà ‘l dolor
ma a portali p’r sempr drent al cor!
Arcordans’li da vivi , soridenti
senza fars stribiar da la pietà!
I s’en adurmiti!... Movens con rispet

lasan’li ‘n pace!... P’r l’eternità.


Enzo De Fazio

Do d novembra